Zhvilluesit e projektit openSUSE shpallën fillimin e punës për versionin e ri të rëndësishëm të distribucionit openSUSE Leap 16, i cili do të bazohet në platformën e re teknologjike ALP (Adaptable Linux Platform), në të cilën po kalon edhe distribucioni komercial SUSE. Lëshimi i openSUSE Leap 16.0 planifikohet të dalë në vitin 2025.
Në këtë vit më 11 qershor do të formohet lëshimi i openSUSE Leap 15.6, i cili ndoshta do të jetë lëshimi i fundit klasik i projektit. Nëse për ndonjë arsye zhvillimi i openSUSE Leap 16 zvarritet, ekziston mundësia e zgjatjes së ciklit jetësor të openSUSE Leap 15.6 ose lëshimi i një versioni të dytë openSUSE Leap 15.7. Gjatë zhvillimit të openSUSE Leap 16 planifikohet të vazhdojë përdorimi i modelit të zhvillimit të bazuar në repozitorin openSUSE Factory dhe të arrihet një balancim optimal mes teknologjive të reja ALP, sistemit tradicional operacional Linux dhe nismave për integrimin e paketave, të zhvilluara nga komuniteti.
Platforma ALP (Adaptable Linux Platform) pozicionohet si një vazhdim i zhvillimit të distribucionit SUSE Linux Enterprise dhe dallon për ndarjen e bazës themelore të distribucionit në pjesë. Distribucioni kryesor do të jetë një mjedis i shpërndarë "host OS", që përfshin vetëm komponentët minimale të nevojshëm për funksionimin mbi pajisjet dhe menaxhimin. Të gjitha aplikacionet dhe komponentët e hapësirës së përdoruesit do të ekzekutohen jo në një mjedis të përzier, por në konteinerë të veçantë ose në makinat virtuale, duke u ekzekutuar mbi "host OS" dhe të izoluar nga njëri-tjetri.
Si bazë për «host OS» është përdorur produkti SLE Micro, i ndërtuar mbi punimet e projektit MicroOS. Për menaxhim të centralizuar ofrohen sistemet e menaxhimit të konfiguracionit Salt (të instaluar paraprakisht) dhe Ansible (opsion). Për të nisur kontejnerë të izoluar janë në dispozicion mjetet Podman dhe K3s (Kubernetes). Ndër komponentët sistemorë të përfshirë në kontejnerë janë yast2, podman, k3s, cockpit, GDM (Menaxheri i Shfaqjes GNOME) dhe KVM.
Nga karakteristikat e ambientit sistemik përmendet përdorimi automatik i enkriptimit të diskut (FDE, Full Disk Encryption) me mundësinë për ruajtjen e çelësave në TPM. Pjesa rrënjësore (root) është e montuar në mënyrë të vetëm lexueshme dhe nuk ndryshohet gjatë funksionimit. Në ambient përdoret mekanizmi i instalimit të atomizuar të përditësimeve, i bazuar në përdorimin e menaxherit të paketave standard dhe mekanizmit të snapshot-eve në FS Btrfs. Është parashikuar një mod dhe automatik për instalimin e përditësimeve. Për të mbajtur qëndrueshmërinë e sistemit (self-healing), realizohet ruajtja e gjendjes më të fundit stabile përmes snapshot-eve Btrfs (në rast të identifikimit të anomalive pas aplikimit të përditësimeve ose ndryshimeve të konfigurimeve, sistemi kalon automatikisht në gjendjen e mëparshme).
Në platformë përdoret një stak نرمçë të shumëversioneve — falë përdorimit të konteinerëve, mund të përdoren njëkohësisht versione të ndryshme të mjeteve dhe aplikacioneve. P.sh., mund të nisni aplikacione që përdorin në varësi versione të ndryshme të Python, Java dhe Node.js, duke ndarë varësitë që nuk janë të përshtatshme për njëra-tjetrën. Varësitë bazë ofrohen në formën e grupeve BCI (Base Container Images). Përdoruesi mund të krijojë, azhurnojë dhe fshijë stakët نرمçë pa prekur mjediset e tjera.
Burimi: opennet.ru
