Si fillon mëngjesi juaj?

— DĂ«gjo, si je?
— MirĂ«. – i pĂ«rgjigjem unĂ«.
Mirë, ishte mirë derisa ti nuk erdhe. Ti gjithmonë zgjedh një moment shumë të pavolitshëm. Për këtë të urrej, dëshira e mirë.
— Si Ă«shtĂ« artikulli? – pyete me ironinĂ« tĂ«nde.
— MirĂ«. – nuk dua, nĂ«se jam e sinqertĂ«, tĂ« hyj nĂ« detaje.
— A Ă«shtĂ« vĂ«rtet mirĂ«?
— Po, vĂ«rtet.
— Pse atĂ«herĂ« ka njĂ« vlerĂ«sim kaq tĂ« ulĂ«t?
— Nuk shkoi.
— PĂ«rsĂ«ri?
— PĂ«rsĂ«ri.
— AtĂ«herĂ« ndoshta, ajo?
— ÇfarĂ«?
— E di vetĂ«...
— Jo.
Nxjerr një cigare, ndizja. Qeni po kërkon në bar, po kërkon diçka. Kurrë nuk e kuptova se çfarë gjen. Ndonjëherë në bar ndodhin pula të vdekura, por tani bari është i hollë dhe në livadh saktësisht nuk ka asgjë. Unë kujdesem për pastërtinë.
— Pse jo? Ndoshta do tĂ« ishe i sinqertĂ« me veten tĂ«nde? – vazhdon me njĂ« fytyrĂ« serioze. – Artikujt e tu janĂ« tĂ« kĂ«qij dhe askujt nuk i duhen. Kjo Ă«shtĂ« realiteti. TĂ« gjithĂ« tĂ« urrejnĂ«. Ti je thjesht njĂ« grafoman. Pranoje atĂ«.
— Pse?
— ÇfarĂ« pĂ«r çfarĂ«?
— Pse duhet ta pranoj kĂ«tĂ«?
— ÇfarĂ« do tĂ« thotĂ« kjo?
— A je i marrĂ«? – pak dal nga vetvetja. – A po ndihesh si njĂ« gjykatĂ«s? Pse ti e do kĂ«tĂ« pranim?
— Po, nĂ« fakt
 Pranoje pĂ«r veten tĂ«nde.
— Ok, po e pranoj. Artikulli Ă«shtĂ« i kĂ«qij. UnĂ« jam grafoman. Kam shkruar njĂ« artikull ku kam pranuar kĂ«tĂ«.
— Dhe ti je gjithashtu njĂ« info-cigan, nĂ«se e kam pĂ«rdorur fjalĂ«n siç duhet nĂ« shumĂ«s.
— Po, unĂ« jam njĂ« info-cigan. A ka ndonjĂ« gjĂ« tjetĂ«r?
— Jo. – ndjehet se disponimi yt po pĂ«rmirĂ«sohet. – UnĂ« sapo kam filluar. Ti je askush. Ti nuk di tĂ« bĂ«sh asgjĂ«. Ti nuk je nĂ« gjendje tĂ« krijosh diçka. Ti kurrĂ« nuk do tĂ« shesĂ«sh asgjĂ«. Jeta jote Ă«shtĂ« njĂ« llum i mĂ«rzitshĂ«m dhe asgjĂ« nuk do tĂ« ndryshojĂ« kurrĂ«.
— UnĂ« e di gjithçka kĂ«tĂ«. – tĂ« shoh nĂ« sy, pĂ«rpiqem tĂ« kuptoj se çfarĂ« do ndodhĂ« mĂ« pas.
— Ja kĂ«shtu.
— Ja kĂ«shtu. – pĂ«rsĂ«ris. – ËshtĂ« gjithçka?
— ÇfarĂ« gjithçka?
— ÇfarĂ« pret nga unĂ«?
— NĂ«se do dija
 Dua qĂ« ti tĂ« ndalosh sĂ« pĂ«rpjekuri.
— Dhe çfarĂ«? TĂ« shtrihem dhe tĂ« vdes?
— Jo. Thjesht
 Nuk e di. Mos bĂ«j mĂ« pĂ«rpjekje.
— Pse?
— UnĂ« dĂ«shiroj kĂ«tĂ«.
— Hm
 — buzĂ«qesh. – Pse duhet tĂ« mĂ« japĂ« mua rĂ«ndĂ«si pĂ«r atĂ« qĂ« ti dĂ«shiron?
— Si...
— Thjesht. Jeta ime. Artikujt e mi. Zhvillimet e mia. Puna ime. PapunĂ«sia ime. Sukeset e mia. DĂ«shtimet e mia. ÇfarĂ« tĂ« bĂ«sh me kĂ«tĂ«?
— Si, dĂ«gjo...
— UnĂ« kĂ«tĂ« ri tĂ« dĂ«gjoj gjithĂ« jetĂ«n. Nga ti dhe nga tĂ« ngjashĂ«m si ty. Ti nuk do tĂ« arrish. Ti po bĂ«hesh me thashĂ«. KurrĂ« nuk do tĂ« arrish asgjĂ«. Dhe jeta e vĂ«rteton tĂ« kundĂ«rtĂ«n.
— Dhe çfarĂ« tĂ« provon ajo?
— Mungesa e absolutit.
— PĂ«rsĂ«ri filozofi e thellĂ«... – buzĂ«qeshĂ«sh me pĂ«rbuzje.
— Nuk Ă«shtĂ« mĂ« e thellĂ« se plehrat qĂ« la qeni. Kujdes, mos e shkel. Kur tĂ« pĂ«rfundoj, do ta heq atĂ« bashkĂ« me mbeturinat.
— ÇfarĂ« Ă«shtĂ« mungesa e absolutit? – ti u largove pak nga ana.
— Nuk ka autorĂ« tĂ« artikujve tĂ« mirĂ«, pĂ«r shembull. AsnjĂ«. SaktĂ«sisht, nuk ashtu – autori i artikujve tĂ« mirĂ« mund tĂ« jetĂ« vetĂ«m autori i njĂ« artikulli. Çdokush qĂ« shkruan shumĂ«, ndonjĂ«herĂ« nxjerr plehra.
— Tani, kjo Ă«shtĂ« e qartĂ«.
— Potenciali ku Ă«shtĂ« kritika ndaj meje?
— Artikujt e tu janĂ« pleh.
— Kjo Ă«shtĂ« gjithçka?
— Po.
— Si e gjykon? Cilat janĂ« kriteret?
— Mendon se nevojiten kritere? Sepse tĂ« gjithĂ« e dinĂ« se janĂ« pleh.
— Kush vendos atĂ«herĂ« pĂ«lqime? Kush dĂ«rgon mesazhe personale me pyetje pĂ«rkatĂ«se? Kush abonon?
— Abonohen ata qĂ« duan tĂ« reagojnĂ« menjĂ«herĂ« ndaj publikimeve tĂ« reja dhe tĂ« japin minus.
— Ka edhe tĂ« tillĂ«. – pĂ«shtjell. – Por unĂ« i shikoj tĂ« gjithĂ« abonentĂ«t. Shumica janĂ« pa tĂ« drejta votimi. ShumĂ« janĂ« regjistruar thjesht pĂ«r t'u abonuar. Kjo e tregon data e regjistrimit.
— Akoma pleh.
— Ti je si djali nga anekdota qĂ« dĂ«gjoi-dĂ«gjoi dhe pastaj tha: ah unĂ«... ah unĂ«... unĂ« gjithsesi do t'ju godas tĂ« gjithĂ«ve!
Ti hesht për disa sekonda, dukshëm duke përgatitur fjalët dhe argumentet.
— MirĂ«, le tĂ« flasim pĂ«r punĂ«. A ke vĂ«nĂ« re qĂ« vlerĂ«simi i artikujve tĂ« tu Ă«shtĂ« njĂ« zingjir?
— ËshtĂ« e vĂ«shtirĂ« tĂ« mos e vĂ«sh re.
— ÇfarĂ« mendon, çfarĂ« do tĂ« thotĂ« kjo?
— Kjo do tĂ« thotĂ« dy gjĂ«ra. E para – janĂ« artikuj ku unĂ« shkruaj atĂ« qĂ« dua dhe si dua. Ato janĂ« pothuajse gjithmonĂ« me minus. E dyta – nuk di tĂ« shkruaj nĂ« mĂ«nyrĂ« qĂ« tĂ« pĂ«lqehem nga publiku. Prandaj njĂ« vlerĂ«sim i lartĂ« Ă«shtĂ« mĂ« shumĂ« rastĂ«si.
— A Ă«shtĂ« kjo njĂ« arsye pĂ«r tĂ« ndaluar sĂ« shkruari?
— Jo.
— Pse jo?
— E pse po?
— Sepse nuk funksionon! A je i marrĂ«? NĂ«se nuk funksionon – mos e shkruaj!
— ÇfarĂ« nuk funksionon? TĂ« arrish vlerĂ«sime tĂ« larta?
— Po!
— E nga e kuptove se unĂ« shkruaj pĂ«r shkak tĂ« vlerĂ«simeve?
— Dua qĂ« ti tĂ« shkruajsh pĂ«r shkak tĂ« vlerĂ«simeve!
— Ne siç duket e diskutuan se si e shoh unĂ« atĂ« qĂ« ti dĂ«shiron. NĂ« njĂ« farĂ« mase jam dakord me ty. Por nuk di tĂ« shkruaj pĂ«r shkak tĂ« vlerĂ«simeve.
— AtĂ«herĂ« ndalo!
— Po çfarĂ« po e thua? – u pĂ«rshkova. – ÇfarĂ« mani Ă«shtĂ« kjo pĂ«r t'u hequr nga ajo qĂ« nuk di tĂ« bĂ«sh?! TĂ« thashĂ« – nĂ« kĂ«tĂ« botĂ« nuk ka asgjĂ« absolute, gjithçka Ă«shtĂ« e mbushur me probabilitete. NĂ«se njĂ« artikull nuk funksionoi, do tĂ« funksionojĂ« njĂ« tjetĂ«r. NĂ«se i dyti nuk funksionoi, do tĂ« ketĂ« njĂ« tĂ« tretĂ«. E katĂ«rta, e pesta, nuk ka rĂ«ndĂ«si. NĂ«nĂ«kuptimi, madje Ă«shtĂ« e dĂ«mshme tĂ« vendosĂ«sh njĂ« plan, kritere, pritshmĂ«ri pĂ«r renditje. Ky nuk Ă«shtĂ« Murtko dhe Olimpiada, pĂ«r tĂ« pĂ«rgatitur njĂ« plan medaljesh. Duhet tĂ« kuptosh si Ă«shtĂ« ndĂ«rtuar bota.
— Sa shumĂ« ke kuptuar pĂ«r mĂ«nyrĂ«n se si funksionon bota? – pĂ«rsĂ«ri kjo buzĂ«qeshje ironike.
— Jo. Por mĂ« shumĂ« se ti. Po tĂ« dĂ«gjoja ty, do tĂ« isha bĂ«rĂ« gati pĂ«r t’u shkĂ«putur. Sa kohĂ« tĂ« njoh, ti gjithmonĂ« thua – nuk funksionoi, nuk funksionon, nuk do tĂ« funksionojĂ«. Pas dĂ«shtimit tĂ« parĂ« gjithmonĂ« thua se duhet tĂ« heqĂ«sh dorĂ«. Pas dĂ«shtimit tĂ« dhjetĂ«, tĂ« njĂ«zetĂ«, tĂ« njĂ«qindĂ« tĂ« dĂ«shtuar, ti – je kĂ«tu si gjithmonĂ«.
— DĂ«shtimi i njĂ«qindĂ«? Dhe mendon se nuk kam tĂ« drejtĂ«?
— Jam i sigurt se nuk ke tĂ« drejtĂ«. Sepse dĂ«shtimit tĂ« njĂ«qindĂ« i paraprijnĂ« nĂ«ntĂ«dhjetĂ« suksese dhe nĂ«ntĂ« dĂ«shtime. Ti mendon vetĂ«m nĂ« kategori absolute, ke njĂ« mĂ«nyrĂ« tĂ« çuditshme binare tĂ« tĂ« menduarit. NdĂ«rsa bota Ă«shtĂ« ndĂ«rtuar mbi probabilitete dhe funko.
— Cilat janĂ« ato funksione?
— Si nĂ« shitje. GjithmonĂ«, çfarĂ«do qĂ« tĂ« bĂ«sh, ka njĂ« hyrje – trafik, rrjedhĂ«, njerĂ«z, telefonata, nuk ka rĂ«ndĂ«si, dhe ka njĂ« dalje – ato rezultate pĂ«r tĂ« cilat Ă«shtĂ« bĂ«rĂ« gjithçka. Fitime, para, oferta, projekte etj. Mbaje mend, dhe mos mĂ« shqetĂ«so mĂ« me kĂ«tĂ«. GjithmonĂ« ka funko. GjithmonĂ« ka njerĂ«z nĂ« botĂ« qĂ« nuk u intereson çfarĂ« bĂ«n. Ata thjesht nuk kanĂ« nevojĂ« pĂ«r tĂ«, nuk janĂ« tĂ« interesuar. Ashtu si unĂ« nuk jam i interesuar pĂ«r... Nuk e di... Guri, kutitĂ« e zogjve, asfaltin, hapĂ«sirĂ«n. KĂ«ta njerĂ«z gjithmonĂ« do tĂ« kalojnĂ« pĂ«rpara, por mund tĂ« hyjnĂ« nĂ« trafik. RastĂ«sisht u gjetĂ«n, lexuan, dhe menjĂ«herĂ« e harrojnĂ«.
— A e mendon ti se unĂ« jam idiot dhe nuk e kuptoj kĂ«tĂ«?
— E kupton shume mirĂ«. Por, kur sheh njĂ« njeri tĂ« tillĂ«, i cili nuk Ă«shtĂ« i interesuar, ti gjithmonĂ« do tĂ« thuash – ah, e bĂ«re kĂ«tĂ« qĂ« Ă«shtĂ« e pavlerĂ«! Shiko, ai djalĂ« kaloi dhe as nuk e shikoi! MĂ« lejo tĂ« heq dorĂ«! Ti nuk arrin dot asgjĂ«! Dhe njeriun tjetĂ«r, i cili erdhi, u interesua dhe kaloi nĂ« njĂ« tjetĂ«r shkallĂ« tĂ« funksionit, ti madje nuk e vĂ« re, sepse je shumĂ« i zĂ«nĂ« me klikuar.
— UnĂ« nuk jam klikuar...
— Je shumĂ« klikuar! Gjithçka qĂ« tĂ« lumturon nĂ« jetĂ« – janĂ« dĂ«shtime dhe nesĂ«r. Ti i kĂ«rkon ato, me kujdes, dhe kur i gjen, gĂ«zohesh! Dhe e paraqet, si arritjen tĂ«nde – pĂ«r ta thĂ«nĂ«, unĂ«, unĂ« e gjeta dhe e kuptova! UnĂ« thashĂ« se nuk do tĂ« funksiononte! Dhe kur funksionon, çfarĂ« bĂ«n?
— ÇfarĂ«?
— Epo, thuaj ti.
— Po asgjĂ«...
— PikĂ«risht! AsgjĂ«! Sukesi nuk tĂ« intereson, pĂ«r asnjĂ« fjalĂ«! Ti pĂ«rkĂ«dhelesh nga suksesi. I gjithĂ« modeli yt i botĂ«s pĂ«rmbyset, fillon depresioni, e vetmja dalje nga tĂ« cilat Ă«shtĂ« tĂ« kĂ«rkosh probleme tĂ« reja, madje edhe nĂ« sukses! Kujto se si reagon, p.sh., ndaj njĂ« artikulli qĂ« e kaloi suksesin?
— Epo, them se Ă«shtĂ«... Nuk e di...
— UnĂ« e di. Ose – ndodhi rastĂ«sisht. Ose – publiku Ă«shtĂ« njĂ« grup idiotĂ«sh. Ose – boti u pĂ«rdor pĂ«r manipulim. Ose – autorĂ«t normalĂ« janĂ« nĂ« pushim, dhe pĂ«r kĂ«tĂ« arsye kalove.
— Por kjo Ă«shtĂ« e vĂ«rtetĂ«! – bĂ«rtite ti. – Nuk mund tĂ« jetĂ« ndryshe! Ti vetĂ«, pa u ndier, krahaso opuset e tua me artikujt normalĂ«! Sepse diferenca Ă«shtĂ« e qartĂ«! Ty tĂ« shkon dobĂ«t gjithçka – tema, mĂ«nyra e paraqitjes, struktura, shembujt, madje as nuk ke kĂ«llira pĂ«r tĂ« kĂ«rkuar! Nuk nevojitet shumĂ« dituri pĂ«r tĂ« parĂ« diferencĂ«n!
— Nevojitet.
— Nuk nevojitet!
— Nevojitet. Por nevojitet jo pĂ«r tĂ« parĂ« diferencĂ«n, pĂ«r kĂ«tĂ« Ă«shtĂ« nevoja pĂ«r kutitĂ« e dhĂ«nĂ«. Dija Ă«shtĂ« pĂ«r tĂ« kuptuar, se nuk duhet tĂ« shohĂ«sh diferenca.
— Pra?
— E pra, ashtu. Si nĂ« muzikĂ«. Çdo kĂ«ngĂ« dhe grup ka ndjekĂ«sit e saj. Dhe nuk ka ndonjĂ« kuptim pĂ«r tĂ« krahasuar dy grupe ose dy kĂ«ngĂ«. Po, ka disa metrika – dikush vjen shumĂ« koncerte, dikush - pak. Disa arritĂ«n tĂ« fitojnĂ« nga krijimtaria e tyre, por disa vazhdojnĂ« tĂ« luajnĂ« mbrĂ«mjeve, pas punĂ«s. Por unĂ« e pĂ«lqej njĂ«soj dhe Metallica-n e suksesshme, dhe The Dartz qĂ« Ă«shtĂ« pak i njohur. Ti e di The Dartz?
— Po, ti mĂ« ke dĂ«gjuar.
— E pra. Provo tĂ« gjesh diferencĂ«n midis tyre.
— ÇfarĂ« tĂ« kĂ«rkosh... Pothuajse asgjĂ« tĂ« pĂ«rbashkĂ«t.
— A t'u pĂ«lqejnĂ« tĂ« dyja?
— Epo, ka kĂ«ngĂ« tĂ« mira dhe aty, dhe aty.
— A ka tĂ« kĂ«qija edhe?
— Ndoshta, nuk Ă«shtĂ« e drejtĂ« t'i quaj tĂ« kĂ«qija... – thua me mendje tĂ« thellĂ«. – Ka disa qĂ« nuk mĂ« pĂ«lqejnĂ«.
— Pra, nĂ« terma tĂ« tuat, tĂ« dy grupet kanĂ« ndĂ«rlikime?
— Po.
— E, dhe...
— ÇfarĂ«? – pyet me moskuptime.
— Kam ndĂ«rlikim – duhen tĂ« heq dorĂ«. Metallica ka ndĂ«rlikim – ata gjithashtu duhet tĂ« heqin dorĂ«?
— Jo, ata e arritĂ«n suksesin. Ata i njeh i gjithĂ« bota.
— MirĂ«... ArtistĂ«t e rinj – ata gjithashtu kanĂ« ndĂ«rlikime?
— Po, janĂ« tĂ« sheshtĂ«. – buzĂ«qesh ti. – Askush nuk i dĂ«gjon fare.
— Dhe duhet tĂ« heqin dorĂ«?
— Jo, sigurisht. DomethĂ«nĂ«, nuk Ă«shtĂ« pĂ«r tĂ« gjykuar mua, por kuptoj se duhet tĂ« kalojĂ« koha pĂ«rpara se tĂ« vihen re, dhe mjeshtĂ«ria tĂ« rritet, ata tĂ« gjejnĂ« veten e tyre, stili tĂ« formohet

— Si? – habitem artistikisht. – Po ata nuk po e arrijnĂ«! Ashtu si unĂ«! TĂ« hedhin menjĂ«herĂ« dhe tĂ« shkojnĂ« tĂ« punojnĂ« nĂ« fabrikĂ«! S’kanĂ« çfarĂ« tĂ« pĂ«rpiqen, tĂ« provojnĂ«. Ajo qĂ« dĂ«shiron Ă«shtĂ« qĂ« tĂ« ndalojnĂ« pĂ«rpjekjet?
— Nuk dura, por e propozoj. Ty. Po ti çfarĂ« propozon?
— Kujt?
— Po, muzikantĂ«ve qĂ« sapo kanĂ« filluar.
— TĂ« vazhdojnĂ« tĂ« pĂ«rpiqen dhe tĂ« zgjasin varkĂ«n.
— ÇfarĂ« do tĂ« thotĂ« kjo?
— O Zot, je vĂ«rtet pak i ngathĂ«t
 TĂ« thashĂ«. Ka mundĂ«si dhe varkĂ«. NĂ« mĂ«nyrĂ« tĂ« thjeshtĂ«, le tĂ« imagjinojmë  PashĂ« gjithĂ« botĂ«n qĂ« dĂ«gjon kĂ«ngĂ«t e kĂ«tij grupi tĂ« ri. NjĂ«ra ndodhi ashtu. Ai qĂ« ka veshĂ«, po dĂ«gjon. Sa prej tyre do tĂ« duan tĂ« vazhdojnĂ« tĂ« dĂ«gjojnĂ« kĂ«tĂ« grup?
— Nuk e di

— Edhe unĂ« nuk e di. Le tĂ« imagjinojmĂ«, se Ă«shtĂ« njĂ« person nga njĂ«qind mijĂ«. KĂ«shtu, pasi dĂ«gjuan shtatĂ« miliardĂ«, sa u bĂ«nĂ« fansa
 ShtatĂ«dhjetĂ« mijĂ«?
— Duket ashtu. – ti godet me kokĂ«.
— Duket po
 NĂ« fund tĂ« varkĂ«s, dmth, deri nĂ« rezultat, kalon 0.001 %. ÇfarĂ« do tĂ« thotĂ« kjo?
— QĂ« duhet tĂ« ndalosh.
— Jo, kokĂ« e çmendur. Kjo do tĂ« thotĂ« se ka dy drejtime pĂ«r tĂ« punuar. E para – rritja e trafikut nĂ« fazĂ«n e parĂ« tĂ« varkĂ«s. Me efikasitet aktual, duhet tĂ« sjellĂ«sh njĂ«qind mijĂ« njerĂ«z pĂ«r tĂ« marrĂ« njĂ« fan. ËshtĂ« tepĂ«r e vĂ«shtirĂ«, duhet tĂ« them. Imagjino – ke nxjerrĂ« njĂ« video me njĂ« kĂ«ngĂ« ose njĂ« klip, dhe ty tĂ« duhet qĂ« tĂ« shohin atĂ« njĂ«qind mijĂ« pĂ«rdorues unikĂ«.
— Jo e realizueshme.
— Po, jo se nuk Ă«shtĂ« e realizueshme
 Por qĂ«llimi Ă«shtĂ«, le tĂ« themi, ambicioz. E dyta – pĂ«rmirĂ«simi i varkĂ«s. BĂ«j ashtu qĂ« deri nĂ« fund, deri nĂ« rezultat, tĂ« kalojĂ« mĂ« shumĂ« se 0.001 %. Numrin e saktĂ« tĂ« qĂ«llimit nuk Ă«shtĂ« e vĂ«shtirĂ« ta llogarisĂ«sh – mund tĂ« fillosh nga trafiku. Pra, mĂ« lehtĂ« se sa tĂ« kuptosh se çfarĂ« mund tĂ« sjellĂ«sh trafik, dhe tĂ« kuptosh qĂ«llimin pĂ«r rezultat. PjesĂ«ton njĂ«ra nĂ« tjetrĂ«n, dhe merr koeficientin e efikasitetit tĂ« varkĂ«s.
— A Ă«shtĂ« si nĂ« Zen?
— Po, diçka e tillĂ«. NĂ« Zen Ă«shtĂ« e pĂ«rshtatshme – shikimet, klikimet, leximet dhe pĂ«lqimet duken veçmas. Varka bĂ«het mĂ« e detajuar. Dhe e kupton se cili tekst Ă«shtĂ« shkruar nĂ« njĂ« mĂ«nyrĂ« qĂ« lexohet, dhe cili – jo.
— Po nĂ« çfarĂ« punon ti?
— Si nĂ« trafik, ashtu edhe nĂ« efikasitetin e varkĂ«s.
— ÇfarĂ« konkretisht bĂ«n me trafikun? – e çuditshme, intensiteti i zĂ«rit tĂ«nd ndryshoi.
— Mundohem tĂ« shkruaj pĂ«r tema tĂ« ndryshme, me metoda tĂ« ndryshme tĂ« paraqitjes, nĂ«n kĂ«ndvĂ«shtrime tĂ« ndryshme mbi tĂ« njĂ«jtat probleme.
— Po arrin?
— Duket po. TĂ« paktĂ«n, pĂ«r çdo artikull gjendet njĂ« lexues i vet. Kjo Ă«shtĂ« e dukshme.
— Nga komentet?
— Jo, nga mesazhet personale. Komentet nuk janĂ« njĂ« tregues, aty vepron njĂ« logjikĂ« krejt tjetĂ«r.
— Po si punon mbi efikasitetin e varkĂ«s?
— NĂ«se flas sinqerisht, mjaft nĂ« kaos, pa plan. Duhet ta rendisim ndonjĂ«herĂ«, por pĂ«r momentin nuk e di se si.
— Apo ndalosh?
— Ti sĂ«rish?
— Po, sĂ«rish. Nuk duhet tĂ« jetĂ« kĂ«shtu. Ose arrin, ose jo. Ti duhet tĂ« bĂ«sh atĂ« qĂ« arrin, pĂ«r tĂ« cilĂ«n je i lindur, qĂ« vjen lehtĂ«, lirisht, me sukses tĂ« vazhdueshĂ«m. Nuk mund tĂ« merresh me tĂ«, dhe me atĂ«, dhe me diçka tjetĂ«r. Je duke u shpĂ«rndarar.
— Kjo nuk Ă«shtĂ« shpĂ«rndarje, por sinergji. NjĂ«ra ndihmon tjetĂ«rĂ«n.
— Po çfarĂ«? – habitem artistikisht. – Si ndihmon, pĂ«r shembull, programimit, opusĂ«t e tu?
— ShumĂ« mirĂ«, nĂ«se e flas sinqerisht. E rĂ«ndĂ«sishme – aftĂ«sia pĂ«r tĂ« shkruar tregime ndihmon shumĂ« nĂ« promovim. Kam biseduar shumĂ« me programues qĂ« janĂ« inteligjentĂ«, tĂ« talentuar, me produkte interesante. E di çfarĂ« Ă«shtĂ« problemi i tyre kryesor?
— Po mĂ« ndriço.
— Nuk mund tĂ« deklarojnĂ« veten. Si nĂ« reklamĂ«n e vjetĂ«r tĂ« Google – Vasia Ă«shtĂ« shumĂ« i zgjuar, por askush nuk e di. PĂ«r ta, tĂ« shkruash njĂ« artikull pĂ«r produktin e tyre Ă«shtĂ« njĂ« detyrĂ« e tmerrshme, pĂ«r tĂ« cilĂ«n frikĂ«sohen tĂ« afrohen. Mund tĂ« pĂ«rgatiten pĂ«r muaj pĂ«r tĂ« shkruar njĂ« publikim. Dhe kur e shkruajnĂ«, shet disa kopje, u arrin se njĂ« artikull Ă«shtĂ« shumĂ« pak. Tani informacioni jeton ndryshe – nĂ« rrjedhĂ«. E pamundur tĂ« vendosĂ«sh diçka nĂ« rrjedhĂ« nĂ« mĂ«nyrĂ« qĂ« tĂ« mbetet atje pĂ«rgjithmonĂ«. Rrjedha hedh çdo informacion nĂ« harresĂ« brenda disa ditĂ«sh. Nevojitet njĂ« ushqim i vazhdueshĂ«m, pĂ«rmendje, lidhje. PĂ«r kĂ«tĂ« duhet tĂ« shkruash vazhdimisht diçka.
— Po çfarĂ« mund tĂ« shkruash vazhdimisht pĂ«r njĂ« program tĂ« vetĂ«m?
— Shikon nĂ« thelb. – bĂ«j me kokĂ«. – Ky Ă«shtĂ« aspekti i dytĂ« i lidhjes ndĂ«rmjet teksteve dhe produktit. ThĂ«nĂ« mĂ« thjesht, duke zhvilluar njĂ« produkt, duhet tĂ« kuptosh se çfarĂ« do tĂ« shkruash pĂ«r tĂ« herĂ«n tjetĂ«r. Duhet tĂ« planifikosh lanisjen qĂ« tĂ« ketĂ« diçka pĂ«r tĂ« shkruar. Jo dy paragrafe, por njĂ« publikim tĂ« plotĂ«. NjĂ« publikim i tillĂ« funksionon si njĂ« defibrilator. Produkti yt ka vdekur tashmĂ«, tĂ« gjithĂ« e kanĂ« harruar, mundĂ«sitĂ« pĂ«r shitje janĂ« thjesht rastĂ«sore. E aty – njĂ« goditje! – dhe sĂ«rish gjithĂ« vĂ«mendja mbi produktin. Nga njĂ« kĂ«ndvĂ«shtrim tĂ« ri, mundĂ«si tĂ« reja, njĂ« praktikĂ« e re pĂ«rdorimi, reinterpretim, raste etj.
— E çfarĂ« shitje bĂ«re me defibrilatorin tĂ«nd?
— E di statistikat. Gati dy dhjetĂ«ra tashmĂ«, vetĂ«m mbi publikimet 'goditĂ«se'.
— A Ă«shtĂ« kjo njĂ« lloj inovacioni?
— NjĂ«lloj, po.
— MirĂ«.
Ti hesht, por shprehja e fytyrĂ«s tregon se jo pĂ«r shumĂ« kohĂ«. ËshtĂ« e qartĂ« qĂ« po kĂ«rkon çfarĂ« tjetĂ«r tĂ« keqe tĂ« thuash. MĂ« shikon. Papritmas buzĂ«qesh.
— Si po shkon me humbjen nĂ« peshĂ«? – pyet me triumf.
— Po mirĂ«. – pĂ«rgjigjem me siguri.
— Ti, sikur do ishe pĂ«r tĂ« shpĂ«tuar botĂ«n nga obeziteti.
— Po, doja. TĂ« gjitha janĂ« pĂ«rpara.
— Seriozisht? – pyet ti me ironi. – Si do ta shpĂ«tosh botĂ«n nĂ«se nuk mundesh tĂ« shpĂ«tosh veten?
— Nga e dina ti qĂ« nuk mund ta shpĂ«toj veten?
— Po nuk ke humbur asgjĂ«.
— Kam humbur rreth dhjetĂ« kilogramĂ«.
— Ajo ishte njĂ« muaj mĂ« parĂ«.
— Po, ishte. Kalova njĂ« muaj duke provuar modelin e ri – kĂ«rkova peshĂ«n e paqĂ«ndrueshme.
— Dhe si po shkon ecuria?
— ShumĂ« mirĂ«. Ajo, me tĂ« vĂ«rtetĂ«, nuk qĂ«ndron pĂ«r njĂ« periudhĂ« kaq tĂ« gjatĂ«. KĂ«shtu qĂ«, mund tĂ« bĂ«sh pauza dhe tĂ« hash shumĂ«. Pastaj, pĂ«rsĂ«ri humb, dhe mjaft shpejt.
— Sa shpejt?
— PĂ«r disa ditĂ« tĂ« humbas atĂ« qĂ« Ă«shtĂ« grumbulluar pĂ«r njĂ« muaj.
— Po gĂ«njen.
— Nuk po gĂ«njej. – nxjerr telefonin dhe tregoj grafikun. – Shiko vetĂ«. Ja minus tre pĂ«r njĂ« ditĂ«. Ja minus pesĂ« pĂ«r njĂ« javĂ«. Ja pika e djeshme – shiko, e njĂ«jta si njĂ« muaj mĂ« parĂ«.
Ti hesht. ËshtĂ« e qartĂ« qĂ« je lodhur dhe nuk di çfarĂ« tĂ« thuash.
— Pra, do tĂ« vazhdosh tĂ« provosh? – mĂ« pyet nĂ« fund.
— Po. Do tĂ« vazhdoi. Kjo Ă«shtĂ« e gjithĂ« ideja. GjĂ«ja e fundit qĂ« do tĂ« bĂ«j – do tĂ« dorĂ«zohem dhe do tĂ« ndaloj sĂ« provuari. Edhe nĂ« pension do tĂ« vazhdoj tĂ« provoj, kam njĂ« plan. KĂ«shtu Ă«shtĂ« mĂ« interesante, kĂ«shtu ka njĂ« kuptim.
— Po dĂ«shtimet?
— ÇfarĂ« dĂ«shtimesh?
— Ata janë  Nuk di
 TĂ« frikshme. TĂ« humbin motivimin, nuk tĂ« pĂ«lqen tĂ« jetosh, mendime tĂ« neveritshme kalojnĂ« nĂ« kokĂ«. DĂ«shiron tĂ« heqĂ«sh dorĂ« nga gjithçka dhe
 Thjesht tĂ« jetosh, tĂ« punosh, tĂ« shikosh seriale dhe tĂ« pish. Pa pĂ«rgjegjshmĂ«ri, aspirata, plane dhe pĂ«rpjekje. A nuk Ă«shtĂ« kĂ«shtu?
— Po. Por nuk janĂ« vetĂ« dĂ«shtimet qĂ« sjellin dhimbje, por ti, qĂ« vjen sĂ« bashku me to. NĂ«se nuk do ishe ti, dĂ«shtimi do kalonte pa u vĂ«nĂ« re. Thjesht do tĂ« vazhdoja pĂ«rpara, pa e humbur kohĂ«n duke folur me ty.
— Oi, mirĂ«, pra. – buzĂ«qesh ti. – Nuk po tĂ« marr shumĂ« kohĂ«. TĂ« vij çdo mĂ«ngjes, kur ti po e shikon qenin. VetĂ«m disa minuta nĂ« ditĂ«.
— E di. MĂ« ke bĂ«rĂ« tĂ« mĂ«sohem me ty, dhe tani mĂ« nuk kam frikĂ«. Kam pĂ«rgatitur pĂ«rgjigje pĂ«r tĂ« gjitha pyetjet e tua. Ti sigurisht nuk mund tĂ« shpikĂ«sh diçka tĂ« re – vetĂ«m 'mos provo', 'nuk do tĂ« funksionojĂ«', 'duhet jetuar mĂ« thjesht', 'dije vendin tĂ«nd'. Edhe Ă«shtĂ« e mĂ«rzitshme.
— Pse vazhdon tĂ« bisedosh atĂ«herĂ«? Mund tĂ« mĂ« injorosh dhe kaq.
— Nuk mund tĂ« injoroj nĂ«nvetĂ«dijen time. Dhe nuk dua. NĂ« njĂ« farĂ« mĂ«nyre, po mĂ« ndihmon. VeçanĂ«risht nĂ« momentet e sukseseve – nuk mĂ« lejon tĂ« flakĂ« lart. Siç Ă«shtĂ« unaza e mbretit Salom, e kam dĂ«shiruar njĂ« tĂ« tillĂ« prej kohĂ«sh... Pra, faleminderit.
— GĂ«zohem qĂ« ndihmoj! – buzĂ«qesh ti me sinqeritet.
— Po pra, deri nĂ« takimin tjetĂ«r.
— NesĂ«r? NĂ« kĂ«tĂ« vend?
— Po.
— Mos harro tĂ« heqĂ«sh jashtĂ«qitjen e qenit.
— Si gjithmonĂ«. Mirupafshim!

Burimi: habr.com

Bleni hostim tĂ« besueshĂ«m pĂ«r faqe me mbrojtje nga DDoS, serverĂ« VPS VDS đŸ”„ Bleni hostim tĂ« besueshĂ«m pĂ«r faqe me mbrojtje nga DDoS, serverĂ« VPS VDS | ProHoster